آخرین مقالات ارسالی

محبوب ترین ها

پربازدیدترین ها

کلمات کلیدی :

پولیپ|روده|هیپرپلاستیک|آدنوما|پولی‌پوزیز|رژیم غذایی|پرچرب

مطالب مرتبط :

جو دو سر خرد شده به دلیل اینکه از شاخص گلایسیمی پایینی نسبت به سایر انواع جو دو سر برخوردار است و مقادیر زیادی فیبر دارد، ماده غذایی بسیار مهم و مفید در رژیم غذایی به حساب می ‌آید. فیبر محلول موجود در جودوسر می ‌تواند جذب کربوهیدرات را کاهش دهد که به تنظیم شدن قند خون کمک می ‌کند. به ازای هر 2/25 کیلوگرم افزایش وزن، خطر ابتلا به سندرم متابولیک به میزان 21 تا 45% افزایش می‌ یابد. نفخ حالتی است که، در آن معده یا ناحیه‌ای از شکم، پُری و سفتی ناراحت‌کننده‌ای پیدا می‌‌کند. دیابت، اختلالات تیروئیدی و بیماری‌‌های التهابی، می‌توانند فرد را دچار نفخ کنند، همچنین برخی از مواد غذایی نفاخ هستند.  هپاتیت بیماری است که منجر به التهاب در کبد شده و به طور معمول به دلیل وجود عفونت ویروسی در بدن ایجاد می شود. هپاتیت شامل هپاتیت خود ایمنی و هپاتیت ناشی از داروها، مواد سمی و الکل می باشد. هپاتیت خود ایمنی در واقع حالتی است که بدن آنتی بادی هایی را برای مقابله با بافت های کبدی تولید کرده و به بدن حمله می کند. داشتن رژیم غذای مناسب، که حاوی میوه‌ ها و سبزیجات و غذا های کم‌ چرب باشد، باعث کاهش چربی کبد می‌ گردد. پولیپ روده معمولا در کودکان بالای ۱۰ سال و بزرگسالان بالای ۶۰ سال، شیوع بیشتری دارد. درمان پولیپ روده با آندوسکوپی و در موارد حاد جراحی، برداشتن روده بزرگ و مقعد انجام می‌شود. با خوردن غذاهای مناسب می‌توان به صورت طبیعی از ابتلاء به پولیپ روده پیشگیری کنید. در واقع رفلکس معده به این معنی است که مواد غذایی داخل معده به سمت مری برمی‌گردد و باعث سوزن معده می‌شود. بیماری رفلاکس معده یک بیماری طولانی‌مدت و مزمن محسوب می‌شود. با ایجاد تغییرات کوچک در الگوی رژیم غذایی، شیوه‌ ی زندگی خود و همچنین فعالیت‌ های روزانه‌ با یبوست مقابله کنید. 

آنچه باید درباره‌ی پولیپ روده بدانید

۰۱

آبان

پولیپ‌ها برآمدگی‌های کوچکی هستند که، منشأ آن‌ها پوشش داخلی روده است. پولیپ روده معمولآ روی یک ساقه رشد می‌کند و شبیه قارچ است. بسیاری از بیماران پولیپ‌های متعددی دارند که، در بخش‌های مختلف روده پراکنده هستند. بعضی از پولیپ‌ها مسطح وبرخی دیگر تا حدودی سرطانی هستند.
پولیپ‌های روده به سه دسته تقسیم می‌شوند؛ 1- پولیپ‌های هیپر‌پلاستیک، 2- پولیپ‌های آدنوما و 3- سندروم‌های پولی‌پوزیز.


پولیپ‌های هیپرپلاستیک:


این پولیپ‌ها بسیار شایع بوده و قطر آن‌ها کمتر از نیم سانتی‌متر است. بی‌خطر و خوش‌خیم هستند و به ندرت سرطانی می‌شوند.


 پولیپ‌های آدنوما:


اغلب کوچک و قطر آنها کمتر از یک سانتی‌متر است، اما گاهی اوقات بزرگتر می‌شوند. در موارد اندک، این پولیپ‌ها سرطانی می‌شوند. در صورت سرطانی شدن، تغییر در عرض چندین سال حاصل می‌شود. اغلب سرطان‌های روده از پولیپی نشأت می‌گیرد که، برای مدت ۵ تا ۱۵ سال در روده وجود داشته است.
براساس یک مطالعه، برای یک پولیپ آدنومای ۱ سانتی‌متری خطر سرطانی شدن، پس از ده سال در حدود ۱ در ۱۲ و پس از ۲۰ سال در حدود ۱ در ۴ است. با این‌حال، خطر سرطانی‌بودن به عواملی از قبیل اندازه ادنوما بستگی دارند.

سندروم‌های پولی‌پوزیز:


سندروم‌های پولی‌پوزیز گروهی از بیماری‌های موروثی به حساب می‌آیند. این بیماری‌ها شامل موارد زیر هستند؛ پولیپوز آدنوماتوز فامیلیال(FAP)، سرطان روده بزرگ غیر پولیپی ارثی(HNPCC)، سندروم لینچ، سندروم گاردنر، سندروم تورت، سندروم پوتز جگرز، سندروم پولی‌پوز جوانان و پولی‌پوز هیپرپلاستیک. این سندروم بسیار نادر هستند و در جوان‌ها مشاهده می‌شود، اغلب باعث ایجاد تعداد زیادی پولیپ روده می‌شود که احتمال سرطانی شدن آنها زیاد است.
انواع پولیپ‌های روده‌ای هایپرپلاستیک و آدنوما رایج‌تر هستند. پولیپ هیپرپلاستیک سرطان‌زا نیست. با این‌حال، گفته می‌شود که پولیپ آدنوما تقریبا محرک تمامی سرطان‌های روده است، اگر چه اغلب پولیپ‌های آدنوما هرگز سرطانی نمی‌شوند و اگر چه نمی‌توان مشخص کرد که کدام یک از پولیپ‌های آدنوما سرطانی می‌شوند، پولیپ‌های بزرگ‌تر به احتمال بیشتری سرطان‌زا هستند.
با توجه به اینکه پزشک با نمایان‌شدن پولیپ روده نمی‌تواند در مورد نوع بافت نظر قطعی بدهد، عموماً در طول کولونوسکوپی تمامی پولیپ‌ها را خارج می‌سازد.


علائم


95 درصد از پولیپ‌های روده هیچ علامت یا نشانه‌ای ندارند. از شایع‌ترین علائم پولیپ روده، خونریزی پولیپ است که باعث دفع مقدار کمی خون در مدفوع می‌شود. گاهی اوقات، وقتی خونریزی قابل‌توجه است، مدفوع سیاه، قرمز تیره یا قرمز روشن به نظر می‌رسد. پولیپ‌های روده اغلب هیچ علامتی ندارند و تنها زمانی که پزشک، روده شما را معاینه می‌کند، مشخص می‌شوند. اما بعضی از افراد علائم زیر را مشاهده می‌کنند.

  • نشانه وجود پولیپ روده یا سرطان روده یا بیماری‌های دیگری مثل بواسیر یا زخم‌های خفیف، خونریزی از مقعد است.
  • خون به صورت رگه‌های قرمز در مدفوع ظاهر می‌شود یا مدفوع را تیره می‌کند. تغییر در رنگ مدفوع همچنین ناشی از غذا، دارو و مکمل‌های غذایی است.
  • اسهال یا یبوستی که بیش از یک هفته طول می‌کشد، نشان‌دهنده وجود یک پولیپ روده بزرگ است. اما تعدادی از بیماری‌های دیگر نیز باعث تغییر در دفع مدفوع می‌شوند.
  • یک پولیپ بزرگ تا اندازه‌ای روده‌ی شما را مسدود کرده و باعث دل درد، تهوع یا استفراغ خواهد شد.


 

  • خونریزی پولیپ روده در طول زمان و به تدریج رخ می‌دهد، بدون این که خونی در مدفوع دیده شود. خونریزی مزمن، بدن را از آهن مورد نیاز برای انتقال اکسیژن توسط  گلبول‌های قرمز (هموگلوبین) محروم کرده و در نتیجه کم‌خونی ناشی از فقر آهن به وجود می‌آید، که باعث تنگی نفس و خستگی فرد می‌شود.


علت


سلول‌های سالم به شکلی منظم رشد پیدا کرده و تقسیم می‌شود. جهش در ژن‌های مشخص باعث تقسیم سلول‌ها می‌شود، حتی وقتی به سلول‌های جدید نیاز نیست. رشد نامنظم سلول‌ها باعث شکل‌گیری پولیپ روده خواهد شد. پولیپ‌ها در هر ناحیه‌ای از روده‌ی بزرگ می‌توانند تشکیل شوند. به طور کلی، هر چه پولیپ بزرگتر باشد، احتمال سرطان روده بیش‌تر می‌شود.
شکل‌گیری پولیپ روده در بین بزرگسالان بسیار شایع است و با افزایش سن بدون داشتن عوامل خطر، احتمال شکل‌گیری پولیپ در روده افزایش پیدا می‌کند. علت ابتلاء به پولیپ روده هنوز مشخص نیست. بعضی از متخصصین بر این باور هستند که، علاوه بر ژنتیک، رژیم غذایی کم‌فیبر و پر‌چرب، زمینه را برای شکل‌گیری پولیپ مهیا می‌کند.

 

تشخیص

آزمایشات غربالگری، نقش مهمی در تشخیص پولیپ روده قبل از سرطانی شدن دارند. این آزمایش‌ها در پیدا کردن سرطان روده‌ی بزرگ در سطوح اولیه موثر است.


کولونوسکوپی:

 بهترین آزمایش برای تشخیص پولیپ‌ها و سرطان روده است. در صورت پیدا شدن پولیپ، پزشک فورا آنها را خارج می‌سازد یا برای تحلیل از آنها بافت‌برداری می‌کند.


کولونوسکوپی مجازی:

آزمایش کَم‌ تهاجمی است برای مشاهده‌ی روده و در آن از تصویربرداری سی‌تی‌اسکن استفاده می‌شود. مراحل آماده‌سازی روده در این آزمایش شبیه آزمایش کولونوسکوپی است. در صورت پیدا شدن پولیپ، برای خارج‌سازی پولیپ به کولونوسکوپی نیاز است.


سیگموئیدوسکوپی انعطاف پذیر:

 در این آزمایش یک لوله چراغ‌دار باریک وارد مقعد می‌شود، تا  مقعد و 1/3 پایانی روده بزرگ (سیگموئید) را معاینه کند. در صورت پیدا شدن پولیپ روده بزرگ، برای خارج ساختن آن به کولونوسکوپی نیاز است.
یکی از روش‌هایی که برای تأیید پولیپ روده انجام می‌شود، همان روشی است که برای درمان پولیپ روده مورد استفاده قرار می‌گیرد. پولیپ‌ها در طول کولونوسکوپی خارج می‌شود. لوله کولونوسکوپی یک ابزار خارج‌سازی پولیپ و یک دوربین دارد. پزشک معمولاً در طول بررسی روده‌ی بزرگ هر پولیپی را که مشاهده کند خارج کرده، پولیپ‌ها سپس از لحاظ سرطانی‌بودن مورد آزمایش قرار می‌گیرند.


درمان 


پزشک در طول معاینه‌ی روده، احتمالاً تمامی پولیپ‌هایی را که پیدا می‌کند، خارج می‌کند.
بسیاری از پولیپ‌ها با انبر بافت‌بردار یا حلقه سیمی خارج می‌شوند. برای سهولت انجام کار می‌توان مایعی زیر پولیپ روده تزریق کرد، تا پولیپ از دیواره‌ی روده جدا شده و پولیپ راحت‌تر خارج شود، در صورتی که پولیپ بیش از ۲ سانتی‌متر طول داشته باشد، این کار انجام می‌شود.
پولیپ‌های بسیار بزرگ که در طول غربالگری جدا نمی‌شوند، معمولاً از طریق جراحی کم تهاجمی خارج می‌شود.
در صورتی که مبتلا به
 سندروم ارثی نادری مثل، پولیپ آدنوماتوز خانوادگی(FAPP) هستید، برای خارج‌سازی روده و مقعد به جراحی نیاز دارید (پروکتوکولکتومی کلی). پولیپ‌هایی که در طول کولونوسکوپی یافت می‌شود را، می‌توان به همین روش خارج ساخت.
 اغلب این روش‌ها شامل، خارج‌سازی پولیپ با انبرک بافت‌برداری، حلقه سیمی و یا سوزاندن انتهای پولیپ با جریان الکتریکی است. به این کار برش پولیپ گفته می‌شود. با توجه به اینکه غشای روده به برش یا سوزاندن حساس نیست، برش پولیپ موجب درد نمی‌شود. پولیپ روده
 برش‌داده توسط یک پاتولوژیست در زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود تا نوع بافت و سرطانی‌بودن یا نبودن آنها مشخص شود. در صورتی که یک پولیپ بزرگ یا با ظاهری غیرعادی خارج شد، یا برای مدیریت جراحی احتمالی ارسال شد، متخصص اندوسکوپی با تزریق میزان کمی جوهر استریل به دیواره روده محل مورد نظر را علامت‌گذاری می‌کند. به این کار خالکوبی اندوسکوپیک گفته می‌شود.


مراقبت‌های بعد از عمل


در صورت ابتلا به پولیپ آدنوماتوز یا پولیپ دندانه دار، در معرض ابتلا به سرطان روده هستید. سطح خطر به اندازه، تعداد و مشخصه های پولیپ های ادنوماتوزی که خارج شده اند بستگی دارد. شما به آزمایشات غربالگری بعدی برای پولیپ روده نیاز دارید. در موارد زیر پزشک احتمالا کولونوسکوپی را پیشنهاد می کند:

  • در عرض پنج سال، در صورتی که یک یا دو پولیپ آدنوماتوز کوچک داشته باشید.
  • در عرض سه سال، در صورتی که بیش از دو پولیپ آدنوماتوز داشته باشید یا پولیپ آنوماتوز 1 سانتی‌متر یا بزرگتر باشد و یا اینکه پولیپ مو دار و  پهن باشد.
  • در عرض سه ماه، اگر بیش از ۱۰ پولیپ آدنوماتوز داشته باشید.
  • در عرض شش ماه، در صورتی که پولیپ آدنوماتوز بسیار بزرگی داشته باشید یا پولیپی داشته باشید، که باید تکه‌تکه خارج شود.

بهتر است قبل از کولونوسکوپی روده خود را کاملا آماده کنید. در صورتی که مدفوع در روده شما باقی‌مانده باشد، مانع از این می‌شود که پزشک دیواره روده را به خوبی بررسی کند، باید سریع‌تر از زمان تعیین شده کولونوسکوپی را انجام دهید.


اخبار پیشنهادی

نظرات کاربران

ارسال نظر جدید

لطفا برای ارسال نظر فرم زیر را پر کنید

  • هنوز هیچ نظری ارسال نشده است .