هیپرتیروئیدیسم، معمولاً به صورت خانوادگی منتقل می شود و در بین زنان رایج تر از مردان است. در صورتی که یکی از اعضای خانواده شما دچار بیماری تیروئید است، با پزشک خود در این خصوص صحبت نمایید.
هیپرتیروئیدیسم علائمی مانند بیماری های دیگر دارد، به همین دلیل تشخیص آن برای پزشک کمی دشوار است. نشانه های آن عبارتند از؛
- لاغری ناگهانی حتی زمانی که اشتها و برنامه ی غذایی شما مانند گذشته و به صورت معمول است و یا حتی غذای مصرفی شما مقداری بیشتر از گذشته می باشد؛

- پرخوری و ازدیاد میل به غذا؛
- رفتار های عصبی و بد اخلاقی؛
- افزایش تعداد ضربان قلب، ضربان قلب نا منظم و فشار قلب؛
- بروز لرزش در دست ها و پا ها؛
- عرق کردن پی در پی؛
- افزایش و یا کاهش دفع مدفوع؛
- استراحت و خواب نامناسب؛
- ضعف ماهیچه ها و خستگی.
در بزرگسالان به طور معمول، یا هیچ کدام از این علائم دیده نمی شود و یا یکی از علائم بصورت خفیف خود را نشان می دهد، همانند؛ افزایش تعداد ضربان قلب، تحمل پایین در مقابل گرما، خستگی های زود هنگام.
هیپرتیروئیدیسم و مشکلات چشمی

پرکاری تیروئید روی چشم ها تأثیر می گذارد. در این اختلال، بافت ها و ماهیچه های پشت چشم متورم شده، کره چشم از حدقه بیرون می زند، از حالت عادی خارج می شود و بر آمدگی خواهد داشت. این مسئله می تواند سبب خستگی قسمت قدامی کره چشم شما شود. علائم این نوع از بیماری عبارت است از؛
- قرمز شدن و یا ورم کردن چشم ها؛
- بر آمدگی کره چشم؛
- حساس شدن به نور های طبیعی و غیر طبیعی؛
- مشکلات بینایی، اعم از؛ دید تار و یا دوتایی بینی؛
- التهاب و یا کاهش حرکات چشم؛
- افزایش پارگی یا احساس ناراحتی در چشمان.
عوامل بروز بیماری
علل متعددی مانند، بیماری بیس داو، گواتر سمی، تیروئید چند گره ای سمی و التهاب غدد تیروئید، می تواند سبب بیماری هیپرتیروئیدیسم گردد.
غده تیروئید دو هورمون مهم تولید می کند که عبارتند از؛ تیروکسین و تری یدوتیرونین و عملکرد های زیر را به عهده دارند:
- تأثیر بر تمام سلول های بدن و میزان استفاده ی بدن از چربی و کربوهیدرات ها؛
- تأثیر بر ضربان قلب؛
- کنترل تولید پروتئین؛
- تیروئید با تولید هورمونی به نام کلسیتونین، میزان کلسیم در خون را کنترل می نماید.
عملکرد تیروکسین ) (T4و تری یدوتیرونین)T3(
میزان آزادسازی دو هورمون T3 و T4، تحت کنترل غده ی هیپوفیز و هیپوتالاموس است، که ناحیه ای در پایین مغز و کنترل کننده ی حرارت کل بدن می باشد. غده ی هیپوتالاموس، پیام هایی را برای هیپوفیز فرستاده تا هورمونی به نام TSH را ترشح نماید، که تحریک کننده غده ی تیروئید است.
مقدار ترشح TSH، بستگی به سطح T4 و T3 در خون دارد. اگر سطح T3 و T4 در خون پایین باشد، ترشح آن بالا رفته و اگر مقادیر این دو هورمون پایین باشد، ترشح TSH کمتر می شود. در صورتی که غده ی تیروئید بیمار باشد و مقادیر بالایی هورمون ترشح کند، سطح TSH در خون پایین تر از حد معمول خواهد بود و در صورتی که نتواند هورمون کافی تولید کند، سطح آن از حالت معمول بالاتر می رود.
التهاب غده ی تیروئید
گاهی غده ی تیروئید ملتهب می شود و این التهاب می تواند سبب ذخیره ی مقادیر زیادی هورمون تیروئید در غده تیروئید شده و به جریان خون ترشح شود. یکی از انواع نادر التهاب تیروئید که التهاب نیمه حاد نامید می شود، می تواند سبب ایجاد درد در غده ی تیروئید شود. انواع دیگر آن، بی درد بوده و گاهی اوقات بعد از بارداری اتفاق می افتد.
عوامل خطر
هیپرتیروئیدیسم معمولاً به صورت خانوادگی منتقل می شود و در بین زنان رایج تر از مردان است. در صورتی که یکی از اعضای خانواده شما دچار بیماری تیروئید است، با پزشک خود در این خصوص صحبت نمایید.
عوارض

هیپرتیروئیدیسم می تواند عواقبی را به دنبال داشته باشد که عبارت است از:
- مشکلات قلبی: شامل افزایش ضربان و ضربان قلب نا منظم.
- شکنندگی استخوان: مقادیر بالای هورمون تیروئید توانایی بدن برای نگهداری کلسیم در استخوان ها را ضعیف کرده و می تواند سبب ضعف و شکنندگی استخوان ها گردد.
- مشکلات چشم: از جمله عوارض این بیماری به خصوص در افراد مبتلا به بیماری های چشمی بروز مشکلات مربوط به این عضو به بدن می باشد.
- پوست قرمز و متورم: در برخی موارد پوست تحت تأثیر قرار گرفته و سبب قرمزی پوست و تورم به خصوص در پا ها می شود.
- تیروئید سمی: هیپرتیروئیدیسم می تواند افراد را در خطر تیروئید سمی قرار داده و بصورت ناگهانی علائم را شدت دهد و ممکن است منجر به؛ تب، افزایش ضربان قلب و گاهی سبب هذیان گویی شود.
آمادگی برای ملاقات با پزشک
بهتر است برای ملاقات با پزشک آماده باشید و بدانید که چه سؤالاتی باید بپرسید. تمامی علائمی که تجربه کرده اید یادداشت کنید، حتی مواردی که به نظر شما بی ربط می باشند. اطلاعات شخصی کلیدی خود مانند، استرس ها یا تغییراتی که در زندگی داشته اید را یادداشت نمایید. لیستی از تمام دارو ها و حتی ویتامین ها و مکمل هایی که استفاده می کنید، تهیه نمایید.
توصیه می شود که یکی از اعضای خانواده یا دوستانتان را همراه خود ببرید، زیرا گاهی به یادآوردن تمام اطلاعات و جزئیات در ملاقات با پزشک سخت خواهد بود.
روش های تشخیص پزشک

پزشک شما سعی می کند لرزش های خفیف دست ها زمانی که دستتان به حالت کشیده در می آید، واکنش های شدید، تغییرات چشمی و حرارتی و رطوبت پوستی را تشخیص دهد. همچنین پزشک حالت غده ی تیروئید را در زمانی که آب دهان بلعیده می شود، امتحان می نماید. همچنین پزشکان به وسیله ی آزمایش خون (تشخیص سطح تیروکسین و TSH در خون) ابتلاء به بیماری هیپرتیروئیدیسم را تثبیت می نمایند.
درمان دارویی

- ید رادیواکتیو : یک داروی خوراکی است. ید رادیواکتیو، توسط غده ی تیروئید جذب و سبب منقبض شدن غده ی تیروئید و فروکش کردن علائم می شود، که معمولا 3 تا 6 ماه به طول می انجامد. این نوع درمان، سبب می شود فعالیت تیروئید به طور قابل ملاحظه ای کم شده و نیاز است که دارو ها بصورت روزانه برای جایگزین کردن تیروکسین دریافت شوند.
- دارو های ضد تیروئید: این دارو ها به تدریج علائم پر کاری تیروئید را، بوسیله ی جلوگیری از تولید مقدار زیاد هورمون توسط غده تیروئید کاهش می دهند. علائم پس از شش تا دوازده هفته شروع به بهبود می نماید، اما درمان به طور معمول یک سال یا بیشتر طول می کشد. در برخی افراد مشکل دائمی بوده و در برخی دیگر دوره های بهبود و بازگشت بیماری وجود دارد. توجه بفرمایید که مصرف این دارو ها آسیب های شدیدی به کبد وارد کرده و گاها سبب مرگ می شوند، بنابراین حتما باید با تشخیص و تجویز پزشک مصرف شوند.
- بتابلوکر ها: این دارو ها معمولا برای درمان فشار خون بالا استفاده می شوند و سبب کاهش تیروئید نخواهند شد، اما می توانند از تپش قلب جلوگیری نمایند، به همین علت پزشک این دارو ها را تا زمانی که سطح تیروئید به حد معمول نرسیده تجویز می کند.
جراحی
در صورتی که بیمار نتواند دارو های ضد تیروئید را تحمل کند و با درمان رادیو اکتیو مخالف باشد، احتمالا باید برای جراحی آماده شود. هرچند این روش تنها در تعداد محدودی از افراد قابل انجام می باشد.
در تیروئیدکتومی یا برداشتن غده ی تیروئید، پزشک بیشترین قسمت غده تیروئید را خارج می کند. خطرات این جراحی، شامل؛ آسیب به تار های صوتی و غدد ریز قرار گرفته در پشت غده تیروئید که سطح کلسیم را در خون کنترل می کند، می باشد.