گوشت شتر، منبع خوبی از مواد مغذی است و ویژگی اصلی آن در مقایسه با سایر گوشت‌ها، نبود مواد هورمونی و آنتی‌‌بیوتیک در آن است.

کالری بالای گوشت شتر قوای بدنی را زیاد می‌کند و توصیه می‌شود که بانوان باردار و شیرده، دانش آموزان، ورزشکاران و افراد کهنسال از خوردن آن غافل نشوند.

گوشت شتر، منبع بسیار خوبی از مواد مغذی است. این گوشت، در مقایسه با گوشت گاو از میزان پروتئین بیشتر و چربی کمتری برخوردار است و در مقایسه با سایر گوشت‌ها حاوی سدیم بیشتر و پتاسیم کمتری است.
این گوشت، سرشار از ویتامین B کمپلکس است، که در تقویت اعصاب نقش دارند و عناصر معدنی نظیر؛ فسفر و کلسیم. نسبت آهن و روی آن کمتر از گوشت سایر دام‌های اهلی است.
ویژگی اصلی و متمایزکننده گوشت شتر در مقایسه با دیگر گوشت‌ها،نبود مواد هورمونی و آنتی بیوتیک در آن است چرا که این حیوان در طبیعت آزاد و به دور از پرورش دامی رشد می‌کند. همچنین وجود مواد طعم‌دهنده و معطر در گوشت این حیوان موجب تحریک و ترشح غدد بزاقی و شیره معده شده و در نتیجه قدرت جذب را افزایش می‌دهد.
معمولا از قلم و کوهانِ شتر در درمان درد پا، کمر و دردهای روماتیسمی استفاده می‌شود.
گوشت شترهای کم سن و سال که بین یک تا 3 ساله هستند، از جهت مزه، طعم و نرمی شبیه گوشت گوساله است.

هر چه عمر شتر بالا برود پیوند بین بافت‌های گوشت آن افزایش یافته و حرارت پخت دیرتر بر آن تاثیر می‌گذارد.

در ضمن گوشت شتر پیر برای سرخ کردن هم مناسب نیست چرا که میزان کلاژن آن زیاد و حین سرخ کردن ناپز می‌ماند.